Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7114 K.2016/603

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2009 gün ve 2006/221 Esas 2009/1273 Karar sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün;

sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2010 gün, 2009/1699 Esas ve 2010/996 Karar sayılı kararına konu olan mala zarar verme suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün ve sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.08.2008 gün, 2008/640 Esas ve 2008/632 Karar sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/376 Esas, 2009/123 Karar sayılı ilamıyla ve Sultanbeyli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1055 Esas, 2011/20 Karar sayılı ilamıyla verilen erteli hükümlülüklerinin deneme süresi dolmadan sanığın dosyamıza konu suçu işlemesi nedeniyle, söz konusu ilamın aynen çektirilmesi hususunda mahkemelerine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından,sanıklar ..., ..., ...'un temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

.../...

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi uyarınca yapılan artırım sonucunda cezanın 10 ay yerine 1 yıl hapis olarak gösterilmesi bu ceza miktarı üzerinden yapılan takdiri indirim neticesinde sonuç cezayı değiştirmediğinden sonuca etkili görülmemiştir

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.