Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7277 K.2015/9516

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın süresinde temyiz dilekçesi verdiği ancak o dönem yürürlükte olan 6217 sayılı Yasa'nın 12-13. maddeleri uyarınca temyiz harcı yatırılmadığından 29.04.2011 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddedildiği, sanığın 27.05.2011'de temyiz harcını yatırdığı ve bu kararı da temyiz ettiği daha sonradan da Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcı ile ilgili düzenlemeyi iptal ettiğinin anlaşılması karşısında 29.04.2011 tarihli red kararı kaldılarak; temyizin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Mahkeme masrafı olarak yapılan 20 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi ve 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle teblignameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,