Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7331 K.2015/2160

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, sanığın, 24.2.2005 günü gece saat 24.00 sıralarında müştekinin hurdacı işyerine hırsızlık amacıyla gelerek şahsi çeviklik ile yerden 3 metre yüksekliğinde bulunan demir kapıya tırmanarak buradan içeriye girip 180 TL para ve toplamda 138 TL değerinde olan malzemeleri çaldığı, daha sonra başka bir sokak üzerinde ticari taksi ile gitmekte iken, tesadüfen devriye gezen ekiplerce görülerek yakalandığı, yakalama tutanağına göre, sanığın indiği ticari taksinin bagajında yapılan aramada bir kısım eşyaların ele geçirildiği,

sanık ile yapılan mülakatta sanık tarafından adres bilgisi verilen hurdacıdan çalındığının anlaşıldığı ve tüm aşamalarda sanığın atılı suçu kabul ederek bu yolla ele geçen eşyaların o aşamaya değin henüz müracaatı olmayan müştekiye eksiksiz olarak teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu,

sanık hakkında suça konu eşyaların toplam değeri dikkate alındığında aynı yasanın 522. ve rızai iade şartları oluşmakla 523. maddelerin tatbikinin gerekeceği, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b ve 143. maddelerine mümas olduğu,

mahkemece 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullar dikkate alındığında 180 TL para ve 138 TL tutarındaki eşyaların değeri az olmadığı halde 145. madde uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak eksik cezaya hükmedilmiş ise de, yakalama tutanağına göre, sanığın, samimi ikrarda bulunarak suça konu eşyaları çaldığı yeri söyleyip soruşturma aşamasında eksiksiz olarak müştekiye iadesini sağladığı,

bu halde sanık hakkında 168/1. maddesinin tatbikinin gerektiğinin anlaşılması karşısında, 765 sayılı TCK nın 493/1, 522 ve 523. maddeleri ile 5237 sayılı TCK nın 142/1-b, 143 ve 168. maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak elde edilecek sonuca göre lehe yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

.../...

Kabule göre de,

Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,