KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/734 E., 2015/640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2015
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
eMAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 09.04.2005 yerine 22.04.2005 olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.
13.10.2015 günü verilen hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmesi karşısında, tebliğnamede yerel mahkemenin verdiği sonuç ceza miktarının daha önce aleyhe temyiz olmadığı gerekçesiyle CMUK 326/son maddesi uyarınca önceki hükümdeki ceza süresine indirilmesi gerektiği yönündeki eleştirisi benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, koşullu salıverilen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm bölümündeki TCK 53. maddesi ile ilgili bölümün çıkartılarak, yerine "TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/734, K. 2015/640, 13 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama