Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7406 K.2015/10033

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 20 Kasım 1989 tarihinde kabul edilen ve ülkemizin de taraf olduğu Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin önsözünde belirtilen, herkesin bu sözleşmeden kaynaklanan haklardan hiçbir ayrım gözetilmeksizin yararlanacağına dair genel ilkesi; taraf devletlerin sözleşmede yazılı olan hakları kendi yetkileri altında bulunan her çocuğa, hiçbir ayrım gözetmeksizin tanıyacağına ve taahhüt edeceğine dair 2/1. maddesi; mahkemeler dahil olmak üzere, kurumların çocuklar hakkında yapacakları bütün faaliyetlerinde çocukların üstün yararının temel düşünce olacağına dair 3/1. maddesi;

ayrıca, bahsedilen sözleşmenin atıf yaptığı çocuk mahkemelerinin yönetimi hakkında Birleşmiş Milletler Asgari Kuralları (Pekin Kuralları)'nın, suça sürüklenen çocukların yargılanmalarında, temel haklarının korunacağına ve her türlü ihtiyaçlarının karşılanacağına ilişkin 2. maddesi ile suça sürüklenen çocuğun, suçun işlenmesinden önceki yaşam koşulları ile suçun hangi ortam içinde işlendiği konusunda yeterli araştırma yapılması gerektiğine, bu araştırmalar konusunda devletlerin gerekli ve yeterli personel kullanması gerektiğine dair 16. maddesi dikkate alınarak,

suça sürüklenen çocukların yargılanmaların dair süreçte ihtiyaç duyulan olan farik mümeyyizlik raporunun ve sosyal inceleme raporunun alınması için gerekli olan ücretin devlet üzerinde bırakılması gerektiğine dair hükümler dikkate alınarak, sosyal inceleme raporu hazırlanması için gereken 20,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,