Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7783 K.2015/11123

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hırsızlık suçunun konut niteliğine sahip olmayan, etrafı tel çit yada duvarla çevrili olmayan, kümes hayvanlarının barınağı şeklinde kullanılan yerden gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, suç yerinin ne şekilde konut eklentisi sayılacağı ortaya konulmadan mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Katılan'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında çalınan tavuklardan sadece 2 tanesinin kendisine teslim edildiğini ifade ettiği,kovuşturma aşamasında katılanın da bulunduğu oturumda hazır olan sanığın zararı karşılamaya hazır olduğunu ifade ettiği, ancak katılanın zararının karşılanmasını istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadenin bizzat sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği saptanarak ve katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 62/1 maddesi ile uygulama yapılırken cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 14 ay 10 olarak yanlış belirlenmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,