Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9409 K.2015/7789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların kilitli olarak park halinde bulunan yakınan ... 'nin otosunun camını keserek gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü güneşin 20.38'de batıp 05.38'de doğduğu, yakınanın ise aracını 20.30'da park ettiğini söylediği, sanıkların da saat 05.00 civarında yakalandıkları, her ne kadar sanık ... saat 4.00 civarında diğer sanık ... 'in suça konu araç ile yanına geldiğini söylemiş ise de; araca bindikten kısa süre sonra yakalandıklarını beyan ettiği, buna göre aracın 5237 sayılı Yasa'nın 6/1-e maddesindeki gece tanımı dikkate alındığında gündüzden sayılan zaman diliminde de çalınmış olma ihtimali bulunduğundan, bu şüpheli durum sanıklar lehine değerlendirilerek aracın gündüzden sayılan zaman diliminde çalındığı değerlendirilmiştir.

Buna göre;

Sanık ... 'ye yönelen eylem yönünden 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçun lehe kanun hükümleri açısından yapılan değerlendirmesinde, suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; zamanaşımı yönünden lehe olan 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımının suç tarihi olan 07.06.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanık ...'nun ... lisesindeki eylemi yönünden ise, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasa'nın 152/1-a maddesindeki mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve karar tarihinden sonra sanık lehine 6545 sayılı Yasa'nın 65. maddesi ile değişen üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 05.06.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,