Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9673 K.2016/2175

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen, ancak usulüne uygun olarak kendisine tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından adı geçenin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Mahkemenin 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas aldığı İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/189 Esas ve 2007/280 Karar sayılı ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili bir karar olmadığı halde incelememize konu kararda sanık hakkında “ikinci kez” mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin

.../...