Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9679 K.2016/2353

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sahibi tespit edilemeyen suça konu koyunların, barınak yerlerinden, sürüde veya açık yerlerden çalınıp çalınmadığının da dosya kapsamından tespitinin mümkün olmadığı ancak sanıkların eylem ve irade birliği içerisinde başkasına ait koyunları çaldıkları tanık ...'ın beyanı ve teşhisi sonucunda subut bulduğu, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine dair kabullerinin bulunmaması ve elde edilen suça konu bir koyun ve iki kuzunun, barınak yerlerinden, sürüde veya açık yerlerden çalınıp çalınmadığının tespit edilememesi sebebiyle; sanıkların üzerine atılı eylemin lehe düzenleme olan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 142/2-g maddesinden hüküm kurulması,

2-Tanık ...'ın, hırsızlık eylemi tamamlandıktan sonra sanıkları saat 21.30 sırasında evin önünden geçerken tesadüfen gördüğü, sanıkların ise atılı suçu işlediklerine dair bir kabulünün bulunmaması sebebiyle; mahkemece, sanıklar hakkındaki eylemin geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine dair delilerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmedilen cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması,