Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9831 K.2016/3552

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suç arkadaşları ile birlikte müştekiye ait kilitli vaziyetteki otobüsün kapısını zorlayarak açtıkları, ancak görülebilir bir durumda şoför kapısı cebinde bulunan anahtarla aracı çalıştırdıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1-b. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa maddesinin 1-a,e. fıkra ve bentleri ile uygulama yapılması,

2-Suçun işlendiği tarihte 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,