Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1001 K.2016/7798

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü 15-18 yaş grubu arasında olan hükümlünün diğer suç ortakları ile gece vakti müştekinin evine şahsi çeviklik göstererek tırmanıp, pencereyi çıkartarak pek fahiş değerde para ve ev eşyası çaldığı ve müştekinin şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

hükümlünün eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek fahiş), 55/3, 59. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3, 62, 116/1-4, 119/1-c, 31/3, 62, 151, 31/3, 62. maddeleri kapsamında olup, (konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak) sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine aykırı davranılması,