Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/10066 K.2018/2637

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı incelemesinde; Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/1996 tarih, 1996/106 Esas ve 1996/283 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 342/2, 81/2. maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası bulunduğu, bu kararın kesinleşme tarihinin 05.05.1997 olduğu, sanığın 08/07/2003 tarihinde koşullu salıverildiği, bihakkın infaz tarihinin ise 24/10/2013 olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin bu dosyadaki suç tarihinden sonra kesinleştiğinden tekerrür koşulunun oluşmadığı yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bozma ilamı sonrası yapılan 20,00 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, bozma ilamı sonrası yapılan 20,00 TL yargılama giderine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması,