Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/10072 K.2018/4625

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik hırsızlık suçuna ilişkin zamanaşımı süresinde mahalinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın, mağdurlardan ... sırtına bıçak dayayarak, diğer mağdur ...'ın da içinde olduğu arabayı sürmesini söylediği, bir süre sonra kalabalık bir yerde mağdur ...'ın aracı park edip sanığı ikna etmek için konuşmaya başladığı esnada mağdur ...'ın bunu fırsat bilip araçtan indiği, sonrasında mağdur ...'ın yardım için çağırdığı kişiler araca doğru gelirken, sanığın dikkatinin dağıldığını fark eden mağdur ...'ın da araçtan indiği, sanığın araçtan inen mağdurlara sinirlenerek arkalarından gittiği ve mağdurların nerede olduğunu olay yerinde bulunan diğer insanlara sorduğu,

bu nedenle sanık ...'un mağdurları kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma iradesinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine göre belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 143. maddesi gereği 1/6 artırım yapılırken 3 yıl 13 ay yerine, yine 3 yıl 6 ay belirlenmesi ve sonuç olarak 1 yıl 12 ay 15 gün yerine 1 yıl 9 ay hapis cezası berlirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.