Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/10083 K.2016/11306

Çeşitli evlerden muhkem kapı ve pencere camını kırmak, alet kullanmak ve taklit anahtarla kapı açmak suretiyle hırsızlık, hırsızlığa tam teşebbüs suçlarından sanık ...'nin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-2, 491/4, 522, 55/3, 59, 72, 75, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 2 yıl 33 ay 22 gün hapis ve 440.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2001 tarihli, 1999/110 Esas ve 2001/31 sayılı Kararını Adalet Bakanlığı'nın 07/06/2016 gün ve 94660652-105-35-5138-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/06/2016 gün ve 2016/251267 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

Mezkur İhbarnamede:

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02/04/2015 tarihli, 2014/37609 Esas ve 2015/6117 sayılı ilâmına göre, mağdurlar ..., .... ve ... yönelik eylemlerinden dolayı sanık hakkında verilen 6 ay 20 gün hapis ve 2 ay 20 gün (iki kez) hapis cezalarının kısa süreli hapis cezaları olduğu gözetilmeksizin, ... Asliye Ceza Mahkemesince yapılan 26/09/2013 tarihli uyarlama kararının bu yönden bozulması üzerine yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/2. maddesinde yer alan, “Suç tarihinden önce, para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olanlar hakkında, hükmolunan otuz güne kadar (otuz gün dahil) hürriyeti bağlayıcı cezalarla, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olanların mahkum edildikleri kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar yukarıdaki bentlerde yazılı ceza veya tedbirlerden birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suçun işlendiği tarih itibarıyla 18 yaşını ikmal etmeyen ve adli sicil kaydına göre,

daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'mn 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.