KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/13140 E., 2018/12995 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken yazılmamış ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmemişse de bu konu infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükümde sanık hakkında “Her ne kadar sabıkaları var ise de tekerrüre esas bulunmadığından TCK 58 maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmişse de sanığın adli sicil kaydının incelenmesinden Kastamonu Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/491 Esas ve 2018/719 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1. maddesine konu firar suçundan dolayı aldığı ve 10/11/2008 tarihinde kesinleşen 25 gün hapis cezası infaz edilmediğinden 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca sanığın mükerrir olduğu,
sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/13140, K. 2018/12995, 22 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama