Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1315 K.2018/6509

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekiye ait ikametinin bahçesinde park halinde bulunan elektrikli bisikletin aküsü ile şarj aletini çaldığını, çaldığı aküyü ise hakkında ayrıca soruşturma yürütülen, hurdacılık yapan....’a 20,00 TL karşılığında sattığını yakalandıktan sonra polislere beyan ettiği, sanığın aküyü sattığını beyan ettiği Ahmet Büyüksarıkulak’tan temin edilen akünün ise müştekiye tesliminin sağlandığı olayda, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde.

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse;

satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerektiği gözetilmeden ve Ahmet Büyüksarıkulak’ın zararlarının giderilip giderilmediği araştırılmadan, TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca iade ve etkin pişmanlık hükümlerine göre sanığın cezasından indirim yapılmış olması,

2-Kaldı ki sanığın, çaldığı elektrikli bisiklete ait şarj aletini sakladığı yeri, dosya içeriğinde mevcut kolluk tutanağına göre, kendi rızasıyla gösterip müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına müştekinin rızası olup olmadığının sorularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mağdurun elektrikli bisikletini saat: 19.00 sıralarında park ettiği, akabinde saat: 23.00 sıralarında evden dışarı baktığında elektrikli bisikletinin şarj aletinin ve aküsünün yerinde olmadığını görerek hırsızlık eylemini fark ettiğini beyan ettiği, sanığın suç saatine ilişkin bilgi vermediği ve olay tarihinde güneşin batış saatinin 18.12 olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden hırsızlık suçu bakımından TCK’nın 143. maddesinin uygulanması, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

4-Suç tarihinin karar başlığında 06/03/2014 yerine hatalı olarak 07/03/2014 olarak yazılması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesinin hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması nedeniyle yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği halde sanıktan tahsiline karar verilmesi,