Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/14090 K.2018/13703

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken yazılmaması,

3-Suç tarihi “06/06/2014” olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında hatalı olarak “05/06/2014” yazılması,

4-Dosya kapsamına göre sanığın daha önceden tanıdığı mağdura telefon ile ulaşarak suça konu kamyonu soruşturma aşamasında mağdura geri verdiği, her ne kadar hırsızlık eylemi nedeniyle kamyonun direksiyon kutusunda hasar oluşmuşsa da bu zararın da bilahare kovuşturma aşamasında sanık tarafından giderildiğinin mağdur beyanıyla sabit olduğu anlaşılmakla,

soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade nedeniyle mağdurun sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ile mağdurun kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda zararın soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması,

rıza göstermemesi durumunda mağdurun zararının kovuşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,