KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/16012 E., 2018/16130 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, katılanın zararlarını gidermek için 150 ve 120 TL olmak üzere iki kez posta havalesi yoluyla para yatırdığını ifade etmişse de, katılanın bu ödenen paradan haberinin olmadığını bildirdiği, bu husus PTT’ye sorulduğunda da paranın katılana ödendiğine veya katılan adına yatırıldığına dair ayrıntılı bir cevap alınamadığı ve katılana da sorulmadığı, keza sanık her ne kadar katılanın zararını gidermek amacıyla ödeme yapmışsa da evden çalınan eşyalar dikkate alındığında, katılanın zararının yatırılan toplam tutar olan 270,00 TL’den daha fazla olduğu ve bu ödemenin kısmi ödeme niteliğinde olduğu,
katılanın ise kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olmadığı göz önünde bulundurulmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi gereği hükmedilen cezada yarı oranında indirime gidilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak,
TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/16012, K. 2018/16130, 12 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama