Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16118 K.2018/13784

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame tarihinin 07/08/2014, iddianamenin kabul tarihinin 18/08/2014 olduğu, mağdurun ve sanığın 14/09/2014 tarihli ilk celsede, dava açıldıktan sonra sanığın ailesi tarafından zararın karşılandığını beyan ettiklerinin anlaşılması ve ilk celsede iddianame kabul tarihini bilemeyecekleri karşısında, 18/08/2014 tarihli iddianamenin kabul tarihine kadar zararın giderilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının 2/3'üne kadarı indirilebileceği gözetilerek, tereddüde mahal bırakmayacak şekilde zararın giderilme tarihinin tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1 veya 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinden Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/179 Esas - 2006/261 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2. maddesine konu cinsel saldırı suçundan dolayı aldığı, 13/07/2006 tarihinde kesinleşen ve 09/11/2014 tarihinde yerine getirilen 7 yıl hapis cezasından dolayı Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2008 tarih, 2008/172 Esas ve 2008/966 sayılı kararında da mükerrir olduğu gözetildiğinde ikinci kez mükerrir olduğu, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 tarih, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,