Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16419 K.2018/14511

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin kabulüne göre; TCK'nın 142 ve 143. maddelerinin birbirinden bağımsız oldukları, her iki maddeye göre belirlenen cezanın birbirinden farklı nitelikte olabileceği, TCK'nın 142. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesindeki koşullar dikkate alınacağı, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasında olayın koşullarına göre hakime takdir yetkisi tanındığı, takdir yetkisinin de temel cezaya bağlı bir yetkiyi içermediği dikkate alınarak, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında, temel ceza alt sınırdan belirlenirken TCK'nın 143. maddesi uyarınca üst oranda artırım yapılmasında yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamede ki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Somut olayda, park halindeki aracın sanık tarafından çalınması şeklindeki eylemde, müştekilere aracın kilitli olup olmadığının sorulmadığı, sanığa aracı nasıl çaldığının sorulmadığı, araç üzerinde yapılan incelemede, kapı veya kontak kısmında oynama veya zarar olduğuna ilişkin tespitte bulunulmaması karşısında, kilidin açılması için anahtar ya da diğer bir alet kullanılması durumunda TCK’nın 142/2-d, kilidin anahtar veya diğer bir aletle değil, başka bir şekilde açılması halinde aynı Yasa’nın 142/1-b; kapıların kilitsiz veya camlarının açık olması durumunda eyleminin anılan Yasa’nın 142/1-e maddelerine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,