Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16510 K.2018/14506

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğinde kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, evde bulunan iki adet telefonun iki müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda bulunduğunun kabulünde, eylemin müşteki sayısı kadar hırsızlık suçunu oluşturacağı, bu durumu bilebilecek durumda olmadığının kabulü halinde ise eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden ve bu konuda bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde zincirleme suç kabul edilerek hüküm kurulması,

2-Eylemlerin tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde; müşteki ...'in mahkeme huzurunda suça konu olayla ilgili tüm zararını karşılandığını beyan ettiği, anlaşılmakla, mağdurdan hangi tarihte zarar giderildiğinin sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Karar gerekçesinde sanığın atılı suçtan bir kez cezalandırıldığı belirtilip cezanın TCK'nın 43 maddesine göre artırıldığı belirtilmesine, rağmen kısa kararda "ayrı ayrı" denilmek suretiyle iki kez cezalandırıldığı şeklinde kararda çelişki yaratılması,

4-TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,