Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17865 K.2016/13383

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun 05.12.2008 günü gece saatlerinde ...

İlköğretim Okuluna pencereyi zorlamak suretiyle girerek müşteki ...'in işletmeciliğini yaptığı okul kantininin de kilidini zorladığı ve kasadan 100,00 TL civarında para çaldığı, 11.12.2008 günü yine gece saatlerinde aynı yöntemle aynı okula girdikten sonra kantin içerisinden çikolata, bıçak gibi değişik eşyaları çaldığı akabinde okul müdür yardımcısının odasına hırsızlık kastıyla giderek kapıya ve kilidine zarar vererek açtığı, içeride bulunan çekmece ve dolapları karıştırdığı ancak odadan herhangi birşey çalmadan çıktığı eylemlerinde;

kantinin mülkiyetinin okul idaresine ait olup, suça sürüklenen çocuğun kantinin içine girmesi ve kantin penceresini zorlaması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin tek bir işyeri dokunulmazlığını ihlali suçunu oluşturacağı, hırsızlık suçu bakımından ise sanığın, kantinin müşteki ... tarafından işletildiğini bilebilecek durumda olup olmadığının araştırılması ile kantinin müşteki ... tarafından işletildiğini bilmediğinin ve bilebilecek durumda olmadığının anlaşılması halinde, yine tek bir hırsızlık suçunun oluşacağı,

aksi halde ise suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'in işlettiği kantinden yaptığı hırsızlık eylemlerinin ayrıca ikinci bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyaların müşteki ...'e ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Müşteki ...'e karşı işlenen hırsızlık suçunun okul kantininden gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, yeri olmadığı halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle cezasından arttırım yapılması,

.../...

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde eylemlerin işleniş şekli, kısa sayılabilecek zaman aralığı ile aynı yere girilip müsnet suçların işlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun cezasından TCK'nın 43/1. uygulanması suretiyle arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Adli sicil kayıtlarında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

6-Kayden 16.03.1993 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği halde aynı Kanun'un 31/2. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

7-Mahkemece suça sürüklenen çocuk 12-15 yaş aralığında kabul edildiği halde üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğine dair uzman doktor tarafından düzenlenecek farik mümeyyizlik raporu alınmadan mahkumiyetine hükmedilmesi,

8-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması ile belirlenen ceza “8 ay 22 gün” olması gerekirken, “8 ay 15 gün” olarak belirlenmesi, buna bağlı olarak sonuç cezanın eksik tayin edilmesi,

9-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin TCK'nın “152/1-a” yerine “152/1-c” olarak gösterilmesi,