KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/19085 E., 2018/8499 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCK’nun 168. maddesinde yer alan "Etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.
Öğretide baskın görüş olarak; "5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 168. maddesinin 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı" kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 4. Bası, s. 520-523; Sedat Bakıcı, Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Ankara 2008, s. 934; Erdal Noyan, Hırsızlık Suçları, Ankara 2007, s. 396; Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)
Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616)
Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...’nın, müştekinin ikamet ettiği binanın içinde bulunan uyku setlerini hırsızladığı ve dışarıda bulunan bisikletine yerleştirmeye çalıştığı sırada, güvenlik güçlerinin suça sürüklenen çocuğun durumundan şüphelenerek kendisini yakaladıklarının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirilmesi suretiyle cezanın 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak belirlenmesi, netice ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/19085, K. 2018/8499, 6 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama