Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19197 K.2018/8511

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ün babası ...’ün 10.01.2018 havale tarihli dilekçesine eklediği raporda, suça sürüklenen çocuğun %50 mental retardasyon teşhisinin olduğunun belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu suç için.

5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "Suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairelerinden ya da ruh sağlığı ve hastalıkları hastanelerinden rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

2-Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında müştekinin zararını karşılamak istediği beyan ettiği ancak müştekinin zararın karşılanması yönünde bir talebinin bulumadığı olayda, müştekiye zarar miktarı açıklattırılıp, suça sürüklenen çocuğa gerekirse tevdi mahalli gösterilerek zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp, uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, TCK'nın 168/2. maddesine yanlış anlam verilerek suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin lehine uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,