Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19241 K.2017/9952

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, belirtilmesi gerektiği halde hüküm gerekçesi ve içeriğinde kararın dayanağı olan ve tatbik edilen kanun maddelerinin yazılmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde yasal dayanaklar açıklanmadan hüküm kurulması,

2)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesindeki tedbire hükmedilmesi,

3)Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suçu işlediği tarihte 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi gereğince sosyal ekonomik durumu da gözetilerek karşılayabilecek durumda değilse eğitim veya sair tedbir tercih edilmek suretiyle seçilecek seçenek tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,