Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/226 K.2017/7625

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesinde; "fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz" düzenlemesinin getirildiği, bahsedilen zararın ise keşif yapılarak kurulu gücün tespiti ve buna göre kullanılması muhtemel enerji miktarına göre bilirkişi tarafından hesaplanacak vergili ve cezasız miktar olduğu,

kanun koyucunun amacı doğrultusunda, sanığa soruşturma aşamasında bu yöntemle belirlenecek zararın miktarı, ödeme yeri ve süresi bildirildiği takdirde suça konu bedeli soruşturma aşamasında da ödeyebileceği, ancak soruşturma aşamasında vergili ve cezasız miktarın belirlenip usulünce bildirilmemesi ve ihtarın soruşturma aşamasında sanığa yapılmadığı, kovuşturma aşamasında zararı ödemesi karşısında kurum zararını gideren sanık hakkında sanığın lehine değerlendirme yapılarak CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2-5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 6. maddesine, 6352 sayılı Kanun'un 103. maddesiyle eklenen 2. fıkrasındaki "karşılıksız yararlanma suçunda etkin pişmanlıktan yararlanması dolayısıyla şüpheli, sanık veya hükümlü hakkında verilen kararlar adli sicilde bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir" şeklindeki düzenleme uyarınca TCK'nın 168/5. madde-fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlıktan birinci kez yararlanan sanık hakkında verilen kararın kesinleşmesinden sonra adli sicile kaydedilmek üzere Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'ne bildirimde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,