KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/2389 E., 2017/3675 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Temyiz talebinin reddi, mahkumiyet
Karar Metni
437 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...'a kararın 16.11.2015 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği bunun üzerine sanığın cezaevi idaresi aracılığıyla Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne hitaben dosya numarasını belirtmeksizin 17.11.2015 tarihli temyiz dilekçesi gönderdiği, temyiz dilekçesinde mahkemece verilen 2 yıl 6 ay hapis, 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezalarına itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz talebinin Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne yönelik olduğu değerlendirilerek ve temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve mahkemenin 15.12.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uygulamasında birden fazla ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmiş ise de, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinin 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik haline göre; cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar ..., ... ve ... tarafından; konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise .
infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.
Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/2389, K. 2017/3675, 29 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama