Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/3680 K.2016/8791

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, suç tarihinde müştekinin metroda iken montunun fermuarlı olan cebinden cep telefonunun çalındığı ve bu cep telefonunun sanık tarafından telefoncuya satıldığı, sanığın savcılıkta, “bu telefonu buldum mu, birinden mi satın aldım veya çaldım mı tam olarak hatırlamıyorum” dediği, duruşmada ise atılı hırsızlık suçunu kabul etmediğini, .... isimli arkadaşı ile gezerken cep telefonunu satmak istediğini söyleyince yardımcı olmak maksadıyla kendi kimlik örneğini vererek bu telefonu sattığını, hırsızlık malı olduğunu da bilmediğini savunduğu, ancak ....isimli arkadaşının açık kimlik ve adres bilgilerini veremediği,

duruşmaya getiremediği, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kendi içinde çelişkili ve suçtan doğan cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilip, TCK'nın 142/2-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekmesine rağmen, yazılı şekilde karar verilmesi,