Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4673 K.2016/8105

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temyiz isteminin reddi yönünden verilen ek karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı doğrudan verilen 2.000,00 TL adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. madde uyarınca hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin lira dahil adli para cezasına dair mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup temyizi olanaklı bulunmadığından CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin 20.05.2015 günlü ek kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu, bu itibarla sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan red kararının tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.