Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4677 K.2016/8194

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin tefhim ve tebliğden itibaren başlayacağının bildirilmesi suretiyle, temyiz süresinin başlangıç tarihi yönünden sanık yanıltıldığından, bu haliyle yasa yolu açıklamasının, T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yönteme uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla; sanığın 30.12.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın 15.03.2005 günü tespit edilemeyen bir vakitte, müştekinin muhkem nitelikteki ikamet kapısını kırarak, pek fahiş değerde bulunan ziynet eşyaları ve kamerayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/1. maddeleri kapsamında bulunduğu, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinde yazılı bulunan suçlara uyduğu, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları bakımından uzlaşma hükümlerinin gerçekleşmediği, mahkemece her iki yasa somut olaya tek tek tatbik edilerek,

netice cezaların belirlenmesi cihetine gidilmemiş ise de sonuç ceza bakımından, 5237 sayılı TCK uygulamasının açıkça sanık lehine olduğu ve aleyhe temyizde bulunmadığı görülmekle bu husus ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulduğu sırada eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen, aynı Yasa'nın 50/2. maddesine aykırı olarak kısa süreli hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından, anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.