Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5010 K.2017/15503

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetlerinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2)26/08/2010 tarihli tutanak ve yine aynı tarihli teslim ve tesellüm tutanağı içeriğine göre, soruşturma evresinde suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık gösterip suça konu oto teybini mağdura teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01/03/2016 tarih, 2015/2/832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı nazara alınarak 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerekirken, aynı Yasa'nın 168/2. maddesine göre 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,