Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/557 K.2018/5833

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında. “Suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "... ..." lakaplı ... isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi,

soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklamalar ışığında sanık ... ...’nün suça konu aracı ... isimli kişiden bedelinin bir kısmını daha sonra vereceğini söyleyerek satın aldığını ifade etmesi karşısında, savunmada bildirilen ... isimli şahsın açık kimliği, adresi, ulaşılabilir telefon numaraları, bulunabileceği adresleri sanığın bu kişiyle nasıl irtibat kurarak görüştüğü gibi hususlar sanıktan sorulup,

... isimli şahıs somutlaştırılabildiği taktirde çekinme hakkı da hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenilmesi, somutlaştırılamadığı yada dinlendiği taktirde beyanında sanık savunmasını doğrulamadığı taktirde yukarıda belirtilen Ceza Genel Kurulu Kararında da açıklandığı gibi sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçuna uyacağının gözetilmemesi,