KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/634 E., 2018/1913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 100,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1. maddeye göre temel ceza 6 ay belirlendikten sonra TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 1/6 oranında takdiri indirim nedeni uygulandığında netice cezanın 5 ay yerine 5 ay 10 gün olarak hesaplanması, bu hapis cezası da adli para cezasına çevrilirken 5 ay (150 gün) üzerinden çevirilip 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedilerek hesap hatalarına yol açılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldığında bulunan “5 ay 10” ibaresinin çıkarılarak yerine “5 ay” ibaresinin konulmasına,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/634, K. 2018/1913, 19 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama