Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6670 K.2018/10134

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 31.12.2009 tarihinde işlenen suçlar için 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 04/11/2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 16.10.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/11/2011 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 21/01/2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suçun işlendiği 31/12/2009 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddesinde belirtilen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edildiği halde, hükümde suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanun'un 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,