Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6887 K.2016/9603

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarih 2016/8322 sayılı iddianamesi ile sanığın 05.11.2015 günü müştekiler ... ve ...'in, telefonlarını çaldığından bahisle eylemine uyan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca 1 kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, iddianamenin anlatım kısmında açıkça, sanığın her iki müştekinin de cep telefonlarını çaldığının tarif edildiği anlaşılmakla, sanığa, hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin 2 kez uygulanması ihtimaline binaen CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak hüküm kurulması gerektiği halde ek savunma hakkı hatırlatılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,