Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6890 K.2018/1193

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2; 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları, 5237 sayılı TCK'nın 66/2, 67. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabidir.

12.03.2010 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında yargılandığı suçlardan dolayı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş; bu karar 07.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Suça sürüklenen çocuk, 13.04.2011 günü işlediği mala zarar verme suçundan dolayı, İzmir 3. Çocuk Mahkemesi'nin 05.12.2011 tarihli kararı ile kesin nitelikte adli para cezasına mahkum edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetimli serbestlik süresi içerinde kasıtlı bir suç işlemesi ve bu suçtan kendisine kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeni ile yargılamanın yapıldığı mahkemece dosya yeniden ele alınıp, 27.03.2012 tarihinde hükümlerin açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2015/7030 Esas ve 2015/3671 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiş, mahkemece 03.12.2015 tarihinde yeniden mahkumiyet hükümleri kurulmuştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca, denetim süresinin başladığı 07.05.2010 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 13.04.2011 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; durduğu kabul edilen sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 66, 66/2 ve 67/3. maddelerinde öngörülen 6 yıllık süreye eklenmesi halinde belirlenen tarihten, inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımının geçmiş bulunması,