Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/7597 K.2016/9039

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde 13.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 05.02.2016 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 19.02.2016 tarih ve 2015/729 Esas, 2015/962 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine, temyiz talebinin reddi kararının temyiz olarak kabulü ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2016 tarihli yazısı ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin bir kayıt olmadığı gibi ek karar ile temyiz talebinin reddi halinde ek kararın da temyiz edilmesi gerektiği, ek karara yönelik yasa yolu şekli usulünce tebliğ edilerek verildiği taktirde temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın gönderilmesi için iade edildiği, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın meşruhat içermeyen davetiye ile 24.02.2016 tarihinde.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2016 tarihli iade yazısı sonrası ise meşruhatlı davetiye ile 01.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ise 18.03.2016 tarihinde “eski hale getirme” talebinde bulunduğu olayda,