Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8553 K.2018/11159

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, sanıkların temel ceza olarak TCK'nın 151/1. maddesine göre “4 ay hapis cezası karşılığı” olarak mahkumiyetlerine karar verilmiş olması karşısında, bu ibareden hükmedilen cezanın doğrudan gün karşılığı adli para cezası olarak verildiği anlaşıldığından ve bu nedenle netice ceza kesin nitelikte olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II)Sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talepleri ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların hırsızlık amacıyla girdikleri müştekinin vefat eden babasına ait olan evden hiçbir şey almadıkları, yapılan üst aramalarında herhangi bir çalıntı eşya ele geçirilemediği, müştekinin de evlerinden çalınan bir eşyalarının bulunmadığını beyan etmesi karşısında sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek TCK'nın 35. maddesine göre hükmedilen cezalarında indirim yapılması gerektiği halde bu maddenin uygulanmamış olması,

2-Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 35. maddesinin uygulanması talep edildiği halde TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen sanıklara ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

3-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde iddianamede talep edilmediği halde ve bu hususta sanığa ek savunma hakkı da verilmeden TCK'nın 119/1-(c) maddesinden artırım yapılması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,