Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9274 K.2017/16354

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay yeri krokisinden, müştekinin bisikleti bıraktığı yerin iş merkezine giriş koridorunda bulunan dükkanın önü olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle suç yerinde keşif yapılmak suretiyle iş merkezine giriş koridorunun, iş merkezi binasının eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre, ilgili koridor eklenti niteliğinde ise suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, hırsızlık suçudan kurulan hükmün adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

3-UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.40 olduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.40'dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, kamera kayıtlarından hırsızlığın 19.47 sularında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

4-5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” kararı verilmesi,

5-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

6-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 26/11/2014 tarihli oturuma ilişkin duruşmanın kapalı yapıldığının belirtilmesine karşın, duruşmanın sonunda “açık” yargılamaya son verildiği ve “açık ” oturumda tefhim edildiği belirtilmek suretiyle çelişki yaratılması,