Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1449 K.2017/6052

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300.

06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir, anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, gerekçeli kararın ilk önce sanığın en son adresine yapılması, tebliğin yapılamaması halinde ise sanığın mernis adresine yapılması gerektiği, somut olayımıza gelince;

gerekçeli karar tebliğinin ilk önce sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılmak suretiyle usulsüz tebliğ yapıldığı ve öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır