Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3080 K.2017/13386

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143/1. ve 151/1. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/06/2011 tarih, 2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı kararının infazı sırasında,

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek,

infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi talebinin reddine ilişkin Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarih ve 2016/41 değişik iş sayılı kararını müteakip,

hükümlünün aynı mahiyette yeniden yaptığı talebi üzerine Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin karar verilmesine yer olmadığına ilişkin 27/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına itirazın kabulüne ve Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarih ve 2006/97 Esas ve 2011/199 sayılı ek kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/01/2017 tarih ve 2017/28 değişik iş sayılı kararını aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 02/05/2017 tarih ve 94660652-105-43-3647-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/05/2017 tarih ve 2017/29847

sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın dosyanın diğer sanığı ... ile birlikte gerçekleştirdikleri hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetlerine dair hükmün Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12/05/2016 tarih, 2015/9680 Esas ve 2016/7564 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinin, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez.

Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde olması karşısında, anılan 253. maddenin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan metnine göre de mala zarar verme suçunda etkin pişmanlık hükümlerine yer verilmiş olması itibariyle uzlaşmaya tâbi olmadığı cihetle, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

DOSYA İNCELENEREK GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlünün Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarih, 2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143/1. ve 151/1. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12/05/2016 gün ve 2015/9680 Esas ve 2016/7564 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması suretiyle kesinleştiği, hükmün infazı sırasında hükümlü ...'ın 07/12/2016 havale tarihli dilekçesi ile işlemiş olduğu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile uzlaştırma kapsamına alınması karşısında lehe hükümlerin hakkında uygulanmasını talep ettiği, yerel mahkemenin 07/12/2016 tarih,

2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün infazın durdurulmasına ilişkin talebinin CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, hükümlünün 12/12/2016 havale tarihli dilekçesi ile ek karara itiraz ettiği, itirazı inceleyen Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2016 tarih ve 2016/41 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verdiği, hükümlünün 26/12/2016 havale tarihli aynı mahiyetteki dilekçesi ile yeniden talepte bulunduğu, Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarih ve aynı sayılı ek kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verdiği,

hükümlünün 29/12/2016 havale tarihli dilekçesi ile bu karara da itiraz ettiği, Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nce hükümlünün 27/12/2016 tarihli ek karara itirazının incelenmesi için dosyayı itiraz merciine gönderdiği, itirazı inceleyen Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/01/2017 tarih ve 2017/28 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarih, 2006/97 Esas ve 2011/199 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verdiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün işlediği sabit olan mala zarar verme suçunun suç tarihi 11/12/2005 olup, suç tarihi itibarıyla anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 73/8. ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu izahtan varestedir. Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı kararına ilişkin dava dosyasının incelenmesinde mala zarar verme suçu açısından uzlaşma işlemlerine müracaat edildiğine ilişkin hiç bir kayda rastlanılmamıştır.

Esasen bu hususun temyiz incelemesi sırasında tespit edilerek mala zarar verme suçundan kurulan hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, bu husus temyiz incelemesi sırasında sehven inceleme dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Dolayısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca CMK'nın 308/1. maddesi uyarınca hükümlü lehine anılan karara karşı itiraz yasa yoluna başvurma yetkisinin bulunduğu tespiti ile yapılan incelemede;

Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarih, 2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün infazın durdurulmasına ilişkin talebinin CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, hükümlünün 12/12/2016 havale tarihli dilekçesi ile ek karara itiraz ettiği, itirazı inceleyen Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2016 tarih ve 2016/41 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmesi karşısında,

hükümlünün aynı mahiyetteki talebi ile ilgili olarak Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli aynı sayılı karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik hükümlünün vaki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilerek itiraz merciinin incelemesi kapsamında bulunmayan Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarih, 2006/97 Esas ve 2011/199 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce kesin olarak verilen 11/01/2017 tarih ve 2017/28 değişik iş sayılı kararın,