Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3380 K.2017/12135

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...'in aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, sanık aleyhine olabilecek herhangi bir delil elde edilmediği, sanığın olay yerinde yakalanmadığı ve üzerinden herhangi bir suç eşyasının ele geçirilemediği, ele geçirilen mazotun çalılık alanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, diğer sanık ...'nun sonradan değiştirdiği atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Mağdurun aracının mazot deposunun kilidinin bulunup bulunmadığı, kilidi varsa kilitli olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre depo kapağı kilitliyse sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin kilitli değilse TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3)Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde çalınan 250 litre mazotun 170 litresinin güvenlik güçleri tarafından kendisine iade edildiğini beyan ettiği, 11/03/2015 tarihli dilekçesinde ise aradan geçen zaman içerisinde çalınan mazotunun tamamının kendisine teslim edildiğini ve zararının tamamen giderildiğini belirttiği, sanık ...'nun yakalanmasından sonra olayı ikrar ederek önce araçtaki 2 bidon mazotu daha sonra da yer göstermesi sonucunda 3 bidon mazot ve 1 adet 19 litrelik su damacanası içerisinde yarım dolu mazotun iadesini sağladığı, mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasa'nın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

5)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6) Sanığın payına düşen yargılama giderinin terkin sınırının altında bulunmasına rağmen sanıktan tahsiline karar verilmesi,