Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/4396 K.2018/8079

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 23/1. maddesi uyarınca verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasa'nın 23/7, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından,

suça sürüklenen çocuklar müdafiinin bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 264/1. maddesi uyarınca, hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 35/2 maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken, 2 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunması ve TCK'nın 62/1. maddesi uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olması gerekirken 1 yıl 13 ay olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin

kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,