Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/4466 K.2018/8406

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 23.02.2017 tarih ve 2016/6222 Esas ve 2017/2108 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde sanık hakkında tayin olunan ceza 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelendiği halde, mahkemenin Yargıtay bozma ilamına uyduktan sonra bozma öncesi ile aynı hükmü kurduğu; fakat bu kez tayin olunan cezayı ertelemeye yer olmadığına karar verdiği anlaşıldığından, aleyhe temyiz bulunmadığından; Yargıtay Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih, 2014/8-71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın usuli kazanılmış hakkının gözetilmeyerek cezanın ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,