Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/4661 K.2018/3303

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın, hükümlünün yokluğunda verildiği ancak hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde olmadığı, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin UYAP üzerinden oluşturulan tebliğ evrakında mevcut barkod numarası PTT tebligat sorgulama sisteminden sorgulandığında da kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi edinilemediği, bu nedenle hükümlüye gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Lehe yasanın belirlenmesinde önceki hükümdeki hatalı vasıflandırma ve uyarlama yargılamasında verilen hükümler kazanılmış hak teşkil etmediğinden ve mahkemece lehe yasa'nın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanacağı belirtilmekle, tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 08.04.2004 tarihli ilk hükmünde hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 523, 59/2, 81/2 maddeleri gereği belirlenen 3 ay 26 gün hapis cezasının 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereği 1.340.612.000 TL adli para cezasına çevrildiği ve bu hükmün 25.05.2004 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının neticesinde hükümlü hakkında, 765 sayılı Yasa'nın daha lehe olduğu kanaati ile,

765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 523, 59/2. maddeleri gereği belirlenen 3 ay 10 gün hapis cezasının 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereği 900,00 TL adli para cezasına çevrildiği, hükmün sadece hükümlü tarafından temyizi ile Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin 2009/25396 Esas ve 2013/4239 Karar sayılı, 06.03.2013 tarihli bozma ilamı sonrasında yeniden yapılan yargılamada hükümlü hakkında, bozma ilamında belirtildiği doğrultuda, 5237 sayılı yasa gereği uzlaşma hükümleri değerlendirilmeden mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından da uygulama yapılmak suretiyle cezaların içtimaı sonucu 15 ay hapis cezası belirlendiği,

buna göre 765 sayılı yasanın daha lehe olduğu kanaati ile.

493/1, 59/2 ve 81/2. maddeleri gereği hesaplanan 2 yıl 11 ay hapis cezası, 08.04.2004 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aştığı için neticeten 3 ay 26 gün hapis cezasına hükmolunmuşsa da, hükümlü hakkında bahsi geçen bozma ilamında da belirtildiği üzere 765 sayılı Yasa'nın 522/1 ve 523. maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, buna rağmen uygulanarak hükümlü hakkında kazanılmış hak teşkil eden 08.04.2004 tarihli hükümdeki 3 ay 26 günden çevirme 1.340.612.000 TL adli para cezasına ulaşıldığı,

ancak lehe yasa değerlendirilmesi esnasında, her ne kadar mahkemece uzlaşma hususu mağdura sorulup, uygulama esnasında değerlendirilmemişse de hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 151/1. maddeleri gereği hükümlü ile mağdur arasında uzlaşma gerçekleştiğinin kabulü halinde dahi, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK gereği 142/1-b ve 168/1-4 maddeleri gereği belirlenecek ceza 6 ay 20 gün olacak, ancak kazanılmış hak teşkil eden 08.04.2004 tarihli hükümde belirlenen 3 ay 26 günden çevirme 1.340.612.000 TL adli para cezası,

6 ay 20 gün hapis cezasından daha lehe olduğu için hükümlü hakkında mahkemenin 08.04.2004 tarihli 3 ay 26 günden çevirme 1.340.612.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmünün, 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve Türk Lirasından 6 sıfır atılmasını öngören 5083 sayılı Kanun’a göre 1.340,00 TL olarak düzeltilerek aynen infazına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,