Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5766 K.2018/9713

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın talimat ile alınan savunmasında adresini "..." olarak bildirdiği, bilinen son adresi olması nedeniyle Tebligat Kanununun 10. maddesine göre gerekçeli kararın bu adrese tebliğe çıkarılması gerekirken MERNİS adresine tebligat çıkarılması ve ayrıca çıkarılan bu tebligatın da usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa kalemde yapılan tebliğin geçerli tebliğ tarihi olarak kabul edilerek, süresinde yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık ...’un aşamalarda atılı suçlamaları reddettiği, sanığın atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği bu nedenle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,