KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2017/5767 E., 2018/9440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak
1-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/359 Esas ve 2009/384 Karar sayılı ilamının 21/10/2010 tarihinde infaz edildiği, TCK'nın 58/2-b maddesi gereğince 3 yıl geçtikten sonra yeni suçun işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbik olunamayacağının gözetilmemesi,
2- Sanık ...'nin adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/60 Esas ve 2008/501 Karar sayılı erteli ilamının 21/01/2009 tarihinde kesinleştiği ve belirlenen 1 yıl 8 ay denetim süresinin süresinin sona erdiği tarih itibarıyla infaz edilmiş sayılacağı nazara alındğında, infaz tarihi ile bu suç tarihi arasında 3 yıldan fazla süre geçtiği, UYAP'tan elektronik ortamda alınan adli sicil kaydında tekerrüre esas başka sabıkası bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/5767, K. 2018/9440, 26 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama