Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/6366 K.2019/1267

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, tanık ...'ın çalıştığı mağazaya giderek 2,00 TL tutarındaki alışverişi için 200,00 TL verdiği, kendisinde bozuk para olduğunu söyleyerek tanıktan 200,00 TL'yi geri aldıktan sonra ödeme için 100,00 TL verdiği ve tanığın bu şekilde dikkatini dağıttıktan sonra başka tarafa bakmasından faydalanarak kasadan 200,00 TL çaldığı eylemde sanığın, elde veya üstte taşınan bir eşyaya yönelik eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, bina içinde gerçekleşen eylemin TCK’nun 142/1-(b) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile TCK’nun 142/2-(b) maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Kamera kayıtlarına göre, sanığın müştekinin çalıştığı mağazaya saat 18.36 sıralarında gelerek eylemi gerçekleştirdiği, suç tarihinde güneşin 16.40'da battığı, gece vaktinin 17.40'da başladığı ve bu şekilde eylemin gece işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,