Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/782 K.2017/4678

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'nın başkaca yan delille desteklenmeyen, hazırlık soruşturmasında yer, zaman ve olay belirtmesi yapılmadan genel ifadelerle anlatımı dışında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, tanık ...'ın sanıkları fotoğraflarından teşhis edemediği gözetilmeden, sanıkların mala zarar verme suçundan beraatleri yerine mahkumiyetlerine kararı verilmesi usul ve yasaya uygun değil ise de hükmedilen cezaların tür ve miktarına göre kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine ilişkin 08/04/2014 tarihli ek karara karşı yapılan temyiz isteminin CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanık ...'nın başkaca yan delille desteklenmeyen, hazırlık soruşturmasında yer, zaman ve olay belirtmesi yapılmadan genel ifadelerle anlatımı dışında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, tanık ...'ın da sanıkları fotoğraflarından teşhis edemediği gözetilmeden, sanıkların CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı

davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,