KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/1494 E., 2018/2872 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2018
- Mahkeme
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
585 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan yapılan yargılama sonucunda; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 151 ve 62. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarih, 2013/213 Esas ve 2014/145 Karar sayılı kararının sanık ...'in temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 27/11/2017 tarih, 2015/25887 Esas ve 2017/14617 Karar sayılı kararıyla;
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
UYAP sorgusunda hüküm tarihinde ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 20.02.2018 tarih ve 2018/9980 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP
"Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 gün, 2013/213 Esas ve 2014/145 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hapis cezasına, mala zarar verme suçuna ilişkin ise TCK'nın 151/162, 52/2, maddeleri uyarınca doğrudan 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanığın, atılı suçları işlemediğine ilişkin temyiz talebi üzerine, Yargıtay Başsavcılığımızın 2014/251401 tebliğname nolu tebliğnamesi ile mala zarar verme suçuna ilişkin 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmesi şeklinde görüş bildirdiği,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 27/11/2017 gün ve 2015/25887 Esas, 2017/14617 Karar sayılı kararı ile anılan her üç suça ilişkin olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına şeklinde karar verildiği" belirtilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
"Sanık hakkında, mala zarar verme suçundan verilen doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmesi gerektiği" belirtilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM
açıklanan gerekçelerle; "Sanık hakkında, mala zarar verme suçundan verilen doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151 ve 62. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasının kesin olması nedeniyle esastan incelenemeyeceği ve bu nedenle Dairemizin bozma kararının kaldırılması talep edilmiştir.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/1494, K. 2018/2872, 12 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama